Jakie są części gaśnicy? Kompletny przewodnik po zaworach, manometrach i nie tylko

Dym unosi się ze skrzynki bezpieczników na tyłach pomieszczenia technicznego. Pracownik ściąga ze ściany przenośną gaśnicę, wyjmuje agrafkę, ściska uchwyt i urządzenie prawidłowo się wyładowuje. Pożar pozostaje niewielki, a szkody ograniczone. W tym łańcuchu zdarzeń każda fizyczna część gaśnicy ma swoje zadanie. Wniosek, który powinien mieć przy sobie każdy technik, specjalista ds. bezpieczeństwa lub kupujący, jest prosty: gaśnica jest tak niezawodna, jak jej części, a znajomość tych części to pierwszy krok w kierunku wyboru, sprawdzenia i konserwacji sprzętu, który faktycznie zadziała w sytuacji awaryjnej.

Gaśnica wygląda jak zwykła butla, ale typowy zespół proszkowy pod ciśnieniem zawiera prawie tuzin funkcjonalnych elementów. Manometr informuje, czy pojemnik jest nadal naładowany. Rura syfonowa transportuje środek z dna cylindra. Zawór i dźwignia sterująca utrzymują ciśnienie i zwalniają je w razie potrzeby. Wąż i dysza kierują strumień w stronę ognia. Wokół tych głównych części znajdują się uszczelki, sprężyny, kołki, etykiety i wsporniki, które można łatwo przeoczyć i równie łatwo uszkodzić. Niezależnie od tego, czy wymieniasz zepsutą jednostkę, zamawiasz części zamienne, czy po prostu przeglądasz gaśnice w swoim obiekcie, warto poznać każdą część pod względem nazwy i funkcji.

W tym przewodniku omówiono standardowe części gaśnicy, ich funkcję, materiały, z których są wykonane oraz typowe objawy awarii. Rodzina części jest wspólna dla jednostek składowanych pod ciśnieniem suchego proszku, dwutlenku węgla, wody i pianki, nawet jeśli materiały i składniki wylotu różnią się w zależności od typu.

Części gaśnic w skrócie

Zacznij od pełnego obrazu, a następnie przeanalizuj każdy element. Konwencjonalna gaśnica przenośna składa się z części wymienionych poniżej. Każdy z nich pełni określoną rolę w przechowywaniu, działaniu lub rozładunku, a wada któregokolwiek z nich zmienia zachowanie całego urządzenia.

Tabela ta jest uproszczona, ale odpowiada architekturze większości sprzedawanych i serwisowanych obecnie gaśnic przenośnych. W poniższych sekcjach szczegółowo omówiono każdą część z praktycznymi konsekwencjami dla działania, kontroli i wymiany.

Zespół zaworu: część, którą faktycznie obsługuje Twoja ręka

Wniosek pierwszy: zawór jest częścią gaśnicy o największym znaczeniu dla bezpieczeństwa. Utrzymuje środek zamknięty w cylindrze przez lata, a następnie otwiera się całkowicie w ułamku sekundy po naciśnięciu dźwigni. Cała reszta, łącznie z cylindrem, wężem i dyszą, została zaprojektowana wokół korpusu zaworu, jego powierzchni uszczelniających i otworu wylotowego.

Zespół zaworu nie jest pojedynczą częścią. Jest to zespół współpracujących ze sobą elementów: korpus zaworu, trzpień roboczy, sprężyna, dźwignia, sworzeń zabezpieczający, gwint wylotowy i uszczelki wewnętrzne. Jeśli którakolwiek z tych części zaklei się, wycieknie lub pęknie, gaśnica albo wystrzeliwuje gaz, kiedy nie powinna, albo nie wyładowuje się, kiedy powinna.

Korpus zaworu i wylot

Korpusy większości przenośnych zaworów gaśniczych są wykonane z mosiądzu, który jest odporny na korozję i dobrze trzyma gwinty. Zawory CO2 wyższej klasy są również wykonane z mosiądzu lub stali nierdzewnej, podczas gdy niektóre zawory proszkowe wykorzystują aluminiowy korpus w celu zmniejszenia masy. Korpus zawiera wewnętrzne gniazdo, w którym trzpień uszczelnia wylot, a jego dolny gwint łączy się z szyjką cylindra. Z boku nakrętka obrotowa lub gwint wewnętrzny umożliwia podłączenie węża lub klaksonu.

Rozmiar wylotu i wzór gwintu są ustandaryzowane na większości rynków, co ma znaczenie przy wymianie węża lub klaksonu. Zawór ze zużytym lub niedopasowanym gwintem wylotowym może spowodować wydmuchanie węża podczas opróżniania, zmieniając kontrolowany strumień w nieprzewidywalny. Jest to realne ryzyko zakupowe, a nie teoretyczne.

Dźwignia operacyjna, uchwyt i mostek

Górna dźwignia jest zwykle kuta lub odlewana ciśnieniowo ze stopu cynku lub aluminium i obraca się na korpusie zaworu. Kiedy dociśniesz dźwignię do stałego uchwytu, popycha ona trzpień roboczy w dół. Trzpień ściska sprężynę i podnosi krążek uszczelniający z gniazda, otwierając przejście od rury syfonu do wylotu. Po zwolnieniu dźwigni sprężyna odpycha trzpień do tyłu, a uszczelka ponownie się zatrzaskuje, zatrzymując przepływ.

Sprężyna i trzpień to proste części, ale kontrolują najważniejsze działanie gaśnicy. Słaba sprężyna może spowodować, że zawór pozostanie lekko otwarty, powodując powolny wyciek. Wygięty trzonek może uniemożliwić pełne otwarcie, zmniejszając szybkość wypływu do punktu, w którym gaśnica nie będzie w stanie stłumić pożaru.

Agrafka i plomba zabezpieczająca

Sworzeń zabezpieczający przechodzi przez górną dźwignię i stały występ na korpusie zaworu. Jego jedynym zadaniem jest blokowanie ruchu dźwigni w dół, tak aby zawór nie mógł zostać przypadkowo otwarty podczas transportu, montażu czy przenoszenia. Plomba antysabotażowa, zazwyczaj plastikowa opaska lub ołowiana plomba, utrzymuje kołek na miejscu i wizualnie informuje, czy ktoś obsługiwał lub częściowo obsługiwał urządzenie.

Brakujący sworzeń lub uszkodzona plomba to natychmiastowa czerwona flaga podczas kontroli. Nigdy nie zakładaj, że brakująca pieczęć jest nieszkodliwa. Gaśnica mogła zostać upuszczona, niewłaściwie obsługiwana lub częściowo rozładowana i napełniona bez odpowiedniej kontroli. Każde urządzenie z uszkodzoną plombą powinno zostać sprawdzone przez wykwalifikowanego technika serwisowego przed ponownym oddaniem do serwisu.

Zawór gaśnicy proszkowej 4-12 kg, model 1001 Ten mosiężny lub aluminiowy zawór kontroluje uwalnianie środka w gaśnicach proszkowych o masie 4–12 kg. Osiem elementów utrzymuje ciśnienie i umożliwia ręczne opróżnianie, co czyni go kluczową częścią zamienną, gdy plomby zabezpieczające lub agrafki wykazują oznaki uszkodzenia. Zobacz produkt →

Wewnętrzna geometria zaworu zmienia się również w zależności od środka gaśniczego. Zawór suchego proszku wymaga wąskiego gniazda, które zapobiega wyciekaniu proszku przez uszczelkę, natomiast zawór wody lub piany musi obsługiwać słup cieczy i umożliwiać płynne zalanie syfonu. Zawory CO2 są zaprojektowane na bardzo wysokie ciśnienie wewnętrzne, do 57 barów w temperaturze pokojowej i wykorzystują inny układ gniazd, aby zapobiec utracie gazu przez trzpień. Zrozumienie tych różnic pomoże Ci wybrać zawór zamienny pasujący do cylindra i środka. Aby uzyskać głębsze spojrzenie na sekwencję otwierającą, zob jak zawór otwiera się w gaśnicy ciśnieniowej .

Korpus i szyjka cylindra: pojemnik ciśnieniowy

Butla jest największą częścią gaśnicy i tą, którą ludzie zauważają jako pierwszą, ale jej rola jest prostsza niż zaworu: musi bezpiecznie zawierać środek i gaz ekspelujący przez cały okres użytkowania urządzenia. W gaśnicy proszkowej zmagazynowanej pod ciśnieniem butla znajduje się pod ciśnieniem w sposób ciągły. W gaśnicy CO2 sama butla jest naczyniem ciśnieniowym przechowującym ciekły dwutlenek węgla w temperaturze pokojowej. W urządzeniu napędzanym nabojem główny cylinder mieści tylko proszek pod ciśnieniem atmosferycznym, a oddzielny mały nabój zawiera sprężony gaz.

Większość butli przenośnych jest wykonana ze spawanej blachy stalowej, a następnie malowana lub powlekana w celu zapewnienia odporności na korozję. W lekkich gaśnicach CO2 o masie od 2 kg do 5 kg często wykorzystuje się stal stopową, aby zmniejszyć masę przesyłki, a jednocześnie przejść testy wysokociśnieniowe wymagane w przypadku butli gazowych. Jednostki wodne i piankowe są również wykonane ze stali, ale są bardziej podatne na rdzę wewnętrzną, ponieważ woda pozostaje w kontakcie ze ścianką cylindra pomiędzy przeglądami.

Szyja, kołnierz i pierścień uszczelniający

Szyjka cylindra posiada gwintowany otwór, w którym zamontowany jest zawór. Wiele butli posiada również kołnierz na szyję, pierścień wokół szyi, który chroni zawór podczas transportu i zapewnia punkt podnoszenia do przenoszenia gaśnicy. Pomiędzy zaworem a szyjką, pierścień typu O-ring lub uszczelka tworzy uszczelnienie główne. Ta uszczelka jest często pierwszą częścią starej gaśnicy, która ulega awarii, ponieważ guma twardnieje, pęka lub wypycha się po latach wahań ciśnienia i zmian temperatury.

Podczas serwisowania gaśnicy gwinty szyjki i rowek pierścienia uszczelniającego typu O-ring należy oczyścić i sprawdzić przed ponownym zamontowaniem zaworu. Uszkodzony gwint lub spłaszczony O-ring spowoduje pełzający wyciek, który spowoduje spadek manometru do czerwonej strefy i pozostawi gaśnicę bezużyteczną. Jest to jeden z najczęstszych powodów, dla których gaśnice nie przechodzą ponownych testów hydrostatycznych lub rutynowych kontroli ciśnienia.

Rura syfonowa: ukryty kanał wewnątrz cylindra

O rurce syfonu łatwo zapomnieć, ponieważ nie jest widoczna z zewnątrz. Jego zadaniem jest zassanie środka gaśniczego z dna butli i wprowadzenie go do wylotu zaworu. W urządzeniu ze zmagazynowanym ciśnieniem ciśnienie wewnątrz cylindra wywiera nacisk na środek, wypychając go do góry przez rurkę syfonową po otwarciu zaworu. Bez rurki syfonowej zawór uwalniałby jedynie gaz, a nie proszek czy ciecz.

Rury syfonowe są zwykle wykonane ze sztywnego tworzywa sztucznego, aluminium lub stali, w zależności od środka. W przypadku suchego proszku powszechnie stosowana jest plastikowa rurka z dodatkiem antystatycznym, ponieważ suchy proszek przepływający przez plastikową rurkę może generować elektryczność statyczną. Proszek ma również tendencję do zagęszczania się i zbrylania na dnie cylindra, dlatego dolny koniec tuby często posiada sitko lub szczelinowy otwór, który zapobiega przedostawaniu się dużych zbrylonych grudek do zaworu.

Długość rurki syfonu ma znaczenie. Musi znajdować się bardzo blisko dna cylindra, zwykle z niewielkim prześwitem wynoszącym kilka milimetrów, aby umożliwić wypuszczenie prawie całego środka. Zbyt krótka tubka pozostawia znaczną ilość środka w cylindrze i zmniejsza efektywną pojemność. Zbyt długa rurka blokuje dolny otwór i zmniejsza przepływ. Zamawiając zamienną rurkę syfonową, musi ona odpowiadać wysokości cylindra, a nie tylko gwintowi zaworu.

W gaśnicach CO2 rurka syfonowa rozciąga się od zaworu w dół do ciekłego CO2, a jej wewnętrzna średnica reguluje natężenie przepływu. Jeśli ktoś zamontuje rurkę syfonową o niewłaściwej średnicy, czas wypływu ulegnie drastycznej zmianie, co wpływa na wydajność gaśnicy. Jest to częsty błąd przy samodzielnym uzupełnianiu jednostek CO2 i główny powód, dla którego preferowane są zespoły wykonane fabrycznie.

Manometr: Okno stanu na górze

Manometr to jedyna część, która na pierwszy rzut oka informuje, czy gaśnica jest gotowa. Wszystkie gaśnice ciśnieniowe magazynowane z ciśnieniem wylotowym poniżej określonego poziomu są wyposażone w manometr zgodnie z prawem lub normą. Wniosek jest prosty: wskaźnik w czerwonej strefie, uszkodzony lub zatkany, oznacza, że ​​gaśnicy nie można ufać i należy ją natychmiast wycofać z użytku.

Większość mierników stosowanych w gaśnicach to mierniki z rurką Bourdona lub membranowe. Zakrzywiona metalowa rurka prostuje się lekko wraz ze wzrostem ciśnienia wewnętrznego, a ruch ten jest przenoszony przez małe koło zębate na igłę. Tarcza podzielona jest na zieloną strefę roboczą i dwie czerwone strefy. W temperaturze pokojowej igła powinna znajdować się wewnątrz zielonej strefy. W zimne dni gaśnica proszkowa może wykazywać niższy odczyt, nawet jeśli jest w pełni naładowana, po prostu dlatego, że gaz się kurczy. Odczyt należy oceniać w temperaturze, w której urządzenie jest przechowywane.

Wskaźniki zawodzą w przewidywalny sposób. Igła może utknąć w pozycji zerowej, co zwykle oznacza wyciek elementu czujnikowego lub zablokowanie wewnętrznego mechanizmu. Soczewka może zaparować, gdy zamarznie wewnętrzna wilgoć, całkowicie zakrywając igłę. Obudowa może pęknąć pod wpływem upadku, a woda może przedostać się do mechanizmu i spowodować korozję. Manometr, który jest wgnieciony, pęknięty lub trwale znajduje się w czerwonej strefie, należy wymienić, a przed ponownym napełnieniem sprawdzić butlę pod kątem rzeczywistego ciśnienia.

Czerwony manometr sprężynowy do gaśnic Ten jasnoczerwony manometr ma wyraźną tarczę umożliwiającą szybką kontrolę ciśnienia, pomagając wykryć zakleszczone igły lub zamglone soczewki podczas kontroli. Jego odporna na korozję konstrukcja sprawdza się w różnych środowiskach, zapewniając niezawodne monitorowanie gotowości gaśnicy. Zobacz produkt →

Poniższa tabela przedstawia typowe zakresy ciśnienia pełnego naładowania dla popularnych typów urządzeń przenośnych w temperaturze 20 stopni Celsjusza. Wartości te mają charakter wyłącznie orientacyjny, ponieważ dokładne ciśnienie zależy od składu środka, wielkości butli i obowiązującej normy.

Porównanie gaśnicy CO2 z agregatem proszkowym pokazuje różnicę oczywistą. Butla z CO2 działa pod ciśnieniem około pięciokrotnie wyższym niż ciśnienie zmagazynowanego proszku w zbiorniku proszkowym, dlatego też zawory i materiały butli CO2 są zawsze projektowane na wysokie ciśnienie, a gaśnice CO2 nie są wyposażone w manometr. Zamiast tego sprawdza się je poprzez ważenie całej jednostki. Regularne kontrola manometru jest niezbędny w przypadku typów magazynujących ciśnienie, które je posiadają.

Wąż, dysza i róg: kształtowanie strumienia wylotowego

Zespół wyładowczy kontroluje, dokąd trafia środek gaśniczy. Urządzenie w pełni naładowane i ze sprawnym zaworem może w dalszym ciągu nie działać, jeśli wąż jest zablokowany, pęknięty lub wyposażony w niewłaściwą dyszę. W praktyce jest to część gaśnicy, która podlega najbardziej fizycznym obciążeniom, ponieważ wisi na zewnątrz, jest po niej nadeptywana i często uderzana o ściany i podłogę.

Węże do suchego proszku i pianki

Gaśnice proszkowe ciśnieniowe magazynowane w zakresie od 4 kg do 12 kg zazwyczaj wykorzystują krótki wąż gumowy lub PCV z dyszą z tworzywa sztucznego lub metalu. Wąż musi być elastyczny w niskich temperaturach i nie pękać, a średnica wewnętrzna musi odpowiadać wydajności zaworu. Wąż o mniejszej średnicy wytwarza przeciwciśnienie i spowalnia wypływ. Zbyt duży wąż powoduje, że strumień jest słaby i trudny do skierowania.

Róg CO2 i złącze obrotowe

W gaśnicach CO2 zamiast węża zastosowano sztywny róg wylotowy. Róg jest zwykle wykonany z tworzywa sztucznego, włókna szklanego lub gumy i jest podłączony do zaworu za pomocą złącza obrotowego, dzięki czemu użytkownik może nim kierować bez skręcania cylindra. Róg ma kształt spowalniający i rozprowadzający przepływ CO2, co pozwala gazowi uformować lodową chmurę śniegu. Nigdy nie dotykaj klaksonu podczas rozładowywania, ponieważ rozszerzający się CO2 szybko go ochładza i może spowodować odmrożenia. Niektóre jednostki CO2 mają mniejszy przekrój węża połączony z klaksonem, ale sam róg wylotowy jest zawsze elementem decydującym.

Mokre chemiczne różdżki i dysze

Gaśnice mokre chemiczne klasy K stosowane w kuchniach komercyjnych mają dłuższą rurkę do aplikacji lub wąż ze specjalną dyszą, która wytwarza delikatny strumień. Celem jest kontrola rozprzestrzeniania się mgły chemicznej i ochrona operatora przed rozpryskami gorącego oleju. Użycie standardowej dyszy zamiast właściwej dla urządzeń do mokrej chemii może spowodować gwałtowny i niebezpieczny wypływ, dlatego też części zamienne do tych urządzeń należy sprawdzać pod kątem specyfikacji producenta.

Wąż do gaśnicy proszkowej z dyszą rogową Ten odporny na ciśnienie wąż gumowy ze wzmocnionymi warstwami włókien dostarcza suchy proszek pod ciśnieniem ponad 2,5 MPa, wyposażony w dyszę w kształcie trąbki zapewniającą szerokie pokrycie. Jego antystatyczna konstrukcja i odporność na temperaturę sprawiają, że jest to odpowiedni zamiennik gaśnic kuchennych lub samochodowych. Zobacz produkt →

Poniższa tabela porównuje części wyładowcze dla głównych kategorii gaśnic. Należy zauważyć, że częścią, która się zmienia, jest prawie zawsze złączka końcowa, a nie zawór lub cylinder.

Części drugorzędne: wsporniki, podstawa, etykiety i małe łączniki

Części drugorzędne nie uczestniczą bezpośrednio w gaszeniu pożaru, ale decydują o tym, czy urządzenie jest dostępne, rozpoznawalne i łatwe w użyciu. Brak uchwytu ściennego może sprawić, że gaśnica będzie leżała na podłodze, gdzie nikt nie będzie mógł jej szybko znaleźć. Wyblakła etykieta z instrukcją może opóźnić pracę operatora w stresującym momencie. Części te są tanie, ale nie są opcjonalne w dobrze utrzymanej instalacji.

Uchwyt ścienny i uchwyt samochodowy

Większość gaśnic przenośnych jest dostarczana z uchwytem ściennym, albo prostym stalowym paskiem, albo plastikową podstawką z szybkozłączką. Wspornik bezpiecznie utrzymuje cylinder, ale umożliwia demontaż jedną ręką. W pojazdach stosuje się obejmę montażową z opaską szybkozamykającą, która zapobiega przekształceniu się gaśnicy w pocisk podczas hamowania lub zderzenia. Wspornik należy dobierać kierując się średnicą butli, a nie samym ciężarem gaśnicy, ponieważ szerokość i krzywizna pasa muszą do siebie pasować.

Dolny pierścień i podstawa

Wiele gaśnic ma dolny pierścień z tworzywa sztucznego lub metalu, zwany także dolnym, który chroni pomalowane dno cylindra przed zarysowaniami i rdzą. Pierścień utrzymuje również cylinder w pozycji pionowej na nierównych podłogach. Jeżeli pierścień jest pęknięty lub go brakuje, u podstawy cylindra może gromadzić się woda i powodować korozję w ukrytym miejscu. To jedna z usterek, którą łatwiej przeoczyć, bo cylinder z boku wygląda nieźle.

Uchwyt do przenoszenia i nasadka ochronna

Większe gaśnice mają plastikowy lub metalowy uchwyt do przenoszenia przymocowany do kołnierza na szyję. W gaśnicach CO2 kołpak ochronny lub pierścień kołnierzowy zakrywają obszar zaworu podczas transportu. Nakrętka zapobiega uderzeniu klaksonu i zaworu, a także zapobiega przedostawaniu się zanieczyszczeń do gwintu wylotowego. W przypadku zgubienia nakładki, niezabezpieczony klakson może ulec uszkodzeniu już przy pierwszym uderzeniu.

Etykieta z instrukcją i tabliczka znamionowa

Etykieta na butli jest częścią funkcjonalną, a nie ozdobną. Pokazuje etapy operacyjne, klasę palności, wydajność, rodzaj środka, ciśnienie znamionowe i standard zatwierdzenia. Na etykietach podane jest także ciśnienie robocze i data produkcji. Kiedy etykieta ulegnie uszkodzeniu, nie można już stwierdzić, czy gaśnica jest odpowiednia do zagrożeń występujących w pomieszczeniu, dlatego etykiety należy wymienić, a nie ignorować podczas serwisowania.

• Sprawdź, czy wspornik ścienny jest dobrze dokręcony i czy gaśnica jest całkowicie osadzona.
• Upewnij się, że plomba zabezpieczająca i agrafka są obecne i nieuszkodzone.
• Sprawdź, czy etykieta jest czytelna i wolna od plam oleju lub farby.
• Sprawdź dolny pierścień pod kątem pęknięć, przez które wilgoć przedostaje się do stalowej skorupy.
• Poszukaj wgnieceń lub korozji na powierzchni cylindra, zwłaszcza wokół podstawy.

Jak wybierane są materiały części

Wybór materiału stanowi różnicę pomiędzy zaworem, który nadal działa po dziesięciu latach, a zaworem, który zacina się po dwóch. Wniosek dotyczący zamówienia jest prosty: dopasować materiał do środka, ciśnienia roboczego i środowiska, w którym będzie przechowywana gaśnica.

Mosiądz pozostaje dominującym materiałem na korpusy zaworów, ponieważ łączy w sobie obrabialność, odporność na korozję i wytrzymałość gwintu. Zawory aluminiowe są lżejsze, co jest atrakcyjne w logistyce eksportowej, ale aluminium jest bardziej miękkie i bardziej wrażliwe na uszkodzenie gwintu podczas wielokrotnych serwisów. Stal nierdzewna jest zarezerwowana dla zaworów CO2 i produktów do zastosowań morskich, gdzie odporność na korozję ma kluczowe znaczenie. Mieszanki gumowe muszą być kompatybilne ze środkiem; użycie standardowej uszczelki nitrylowej w gaśnicy pianowej na bazie rozpuszczalników może powodować pęcznienie i wycieki, podczas gdy kauczuk etylenowo-propylenowy jest dobrze odporny na wodę i pianę, ale nie nadaje się do narażenia na ropę naftową.

Jak części współpracują ze sobą podczas rozładunku

Po zidentyfikowaniu wszystkich części sekwencja działania pokazuje, dlaczego należy je do siebie dopasować. Poniższa sekwencja opisuje gaśnicę proszkową ciśnieniową magazynowaną, najpopularniejszy typ przenośny.

1. Operator przeciąga zawleczkę przez dźwignię i usuwa plombę.
2. Operator celuje dyszą w podstawę ognia i naciska górną dźwignię w stronę uchwytu.
3. Dźwignia popycha trzpień roboczy w dół, ściskając sprężynę i podnosząc tarczę uszczelniającą z gniazda.
4. Ciśnienie wewnętrzne, zwykle około 1,2 MPa w przypadku jednostki proszkowej ABC, wypycha proszek w górę przez rurkę syfonową.
5. Proszek przechodzi przez wylot zaworu do węża, gdzie dysza zwęża strumień i przyspiesza go.
6. Kiedy operator zwolni dźwignię, sprężyna cofa trzpień w jego gniazdo, uszczelniając zawór i zatrzymując przepływ.

W gaśnicy CO2 ta sama sekwencja jest sterowana ciśnieniem pary ciekłego dwutlenku węgla w górnej części butli. Kiedy zawór się otwiera, część cieczy dostaje się do rurki syfonu, a po wyjściu z klaksonu zamienia się w gaz, wytwarzając charakterystyczny śnieg. Ponieważ ciśnienie jest tak wysokie, gaśnice CO2 całkowicie wyładowują się w ciągu około 8 do 30 sekund, w zależności od rozmiaru, a operator nie może zatrzymać przepływu po otwarciu zaworu.

Zapisane ciśnienie a działanie wkładu

Nie wszystkie gaśnice utrzymują ciśnienie w butli głównej. Jednostki proszkowe zasilane nabojami utrzymują proszek w głównym cylindrze pod ciśnieniem atmosferycznym i przechowują gaz ekspelujący w małym, oddzielnym naboju. Kiedy użytkownik przekłuwa lub otwiera wkład, gaz przepływa do głównego cylindra i powoduje sprężenie proszku. Części wyładowcze są takie same, ale mechanizm wyzwalający i wewnętrzna ścieżka gazu są różne.

Praktyczny wniosek jest taki, że jednostki magazynujące ciśnienie w dużym stopniu zależą od integralności uszczelek zaworów i manometru, podczas gdy jednostki zasilane nabojem zależą od stanu wkładu, jego mechanizmu przebijającego i ścieżki gazu. Obydwa systemy mają takie same wymagania dotyczące czystej rury syfonowej i węża lub klaksonu o odpowiednim rozmiarze.

Typowe awarie części i kontrole kontrolne

Wiedza o tym, jak części ulegają uszkodzeniu, jest równie ważna, jak znajomość ich nazw. W poniższej tabeli awarii wymieniono najczęstsze usterki wykrywane podczas kontroli gaśnic w budynkach komercyjnych, magazynach i obiektach przemysłowych. Żadna z tych usterek nie jest egzotyczna i wszystkie są widoczne lub mierzalne podczas rutynowej kontroli.

Częstotliwość przeglądów powinna być zgodna z obowiązującymi normami lokalnymi, ale każda odpowiedzialna osoba może wykonać poniższe szybkie kontrole bez konieczności otwierania urządzenia. Zajmują one mniej niż minutę na jedną gaśnicę.

• Upewnij się, że agrafka jest obecna, nieuszkodzona i zablokowana na swoim miejscu.
• Odczytaj manometr i potwierdź, że igła znajduje się w zielonej strefie.
• Poszukaj wgnieceń, korozji lub ubytków farby na obudowie cylindra.
• Sprawdź wąż i dyszę pod kątem pęknięć, nacięć lub poluzowanych nakrętek obrotowych.
• Sprawdź, czy plomba jest nienaruszona i czy etykieta jest czytelna.
• Sprawdź, czy wspornik ścienny bezpiecznie utrzymuje urządzenie i czy dostęp do niego jest swobodny.
• Zapisz datę i wynik każdej kontroli na dołączonej zawieszce.

W przypadku gaśnic CO2, które nie posiadają manometru, standardową kontrolą jest zważenie jednostki i porównanie zmierzonej masy z wydrukowaną masą tary. Gaśnica CO2 może przez wiele miesięcy tracić gaz w wyniku mikroskopijnego wycieku, zanim zostanie pusta i dopiero skala to wykryje. Dlatego harmonogram serwisowy z zarejestrowanymi masami jest jedyną niezawodną metodą w przypadku jednostek CO2, a wymiana zaworu lub pierścienia typu O-ring bezpośrednio po wykryciu wycieku zapobiega całkowitej utracie ładunku.

Często zadawane pytania dotyczące części do gaśnic

Poniżej znajdują się pytania, które kupujący, specjaliści ds. bezpieczeństwa i zespoły konserwacyjne zadają najczęściej, gdy rozpoczynają kontrolę lub wymianę części gaśnicy. Odpowiedzi są pisane raczej z myślą o praktycznym podejmowaniu decyzji, a nie o ogólnej teorii.